ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง: นับต้นทุนหน่วยแถมให้ครบ

เริ่มจากปัญหาที่ต้องแยกให้ออก

คำว่าแถมหมายถึงลูกค้าไม่จ่ายเพิ่ม ไม่ได้หมายความว่าร้านไม่มีต้นทุน หากนับสินค้าเพียงชิ้นที่ขายจะทำให้ส่วนต่างโปรโมชันสูงเกินจริง

Business Ledger มีงานออเดอร์และต้นทุนตาม controller กับ business.md ที่ตรวจใน repository การทดลองราคาและตารางคำนวณในบทความเป็นงานประกอบภายนอก ไม่อ้างว่ามีเครื่องตั้งราคา คลังสินค้า หรือคิดโปรโมชั่นอัตโนมัติ

เตรียมข้อมูลและลงมือตรวจ

กำหนดหนึ่งหน่วยขายของโปรโมชันว่าประกอบด้วยกี่ชิ้นและอะไรบ้าง

• รวมต้นทุนทุกชิ้น ค่าบรรจุ และค่าใช้จ่ายเพิ่มที่เกิดเพราะของแถม
• เทียบกับการขายปกติบนจำนวนสินค้าที่ใช้เท่ากัน
• ติดตามจำนวนชุดจริงและของเสีย ไม่ใช้จำนวนชิ้นที่เก็บเงินแทนต้นทุนทุกชิ้น

ทดลองกับตัวเลขหรือรายการจำลอง

ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นข้อมูลสมมติสำหรับตรวจวิธีคิด ไม่ใช่ข้อมูลลูกค้าหรือผลการใช้งานจริงของร้านใด

ข้อผิดพลาดที่ต้องกันไว้

ยังไม่รวมต้นทุนคงที่และภาษี และของแถมต่างชนิดอาจมีต้นทุนต่างกัน ต้องใช้ข้อมูลจริง ไม่ถือว่าทุกชิ้นมีราคาเท่ากันเพราะอยู่ชุดเดียว

SBA แยกต้นทุนคงที่ออกจากต้นทุนผันแปรในการคำนวณจุดคุ้มทุน แนวทางในบทความเป็นข้อเสนอการทำงานที่ประยุกต์เอง ไม่ใช่ขั้นตอนที่หน่วยงานนั้นรับรองให้ MeeTang

จบงานด้วยสิ่งที่ตรวจย้อนกลับได้

ระบุส่วนประกอบชุดและต้นทุนต่อชุดก่อนเปิดโปรโมชัน แล้วตรวจจำนวนสินค้าที่ใช้เทียบจำนวนชุดที่ขาย

แหล่งอ้างอิงและขอบเขตเนื้อหา

แหล่งต่อไปนี้อธิบายหลักการทั่วไป ส่วนขั้นตอนของ MeeTang ตรวจจากฟีเจอร์ในระบบ ณ วันที่อัปเดต ตัวเลขในตัวอย่างไม่ใช่ข้อมูลผู้ใช้งานจริง

• SBA — Break-even point — เปิดอ่าน 27 กันยายน 2569: แนวคิดส่วนต่างต่อหน่วย ไม่ใช่ราคาแนะนำหรือผลตอบแทนรับประกัน

จัดทำด้วย AI ช่วยเรียบเรียงและตรวจเทียบกับโค้ด ไม่ใช่คำแนะนำภาษีหรือการรับรองผลทางบัญชี เงื่อนไขฟีเจอร์และโควตาขึ้นกับแพ็กเกจและสิทธิ์ที่ได้รับ